Lina ishte një vajzë e vogël me një zemër të madhe për aventurat. I pëlqente të eksploronte natyrën dhe të mësojë gjëra të reja çdo ditë. Një ditë, ndërsa ishte në një shëtitje me familjen e saj nëpër pyll, ndodhi diçka e papritur. Lina u largua pak nga familja e saj për të parë një flutur të bukur dhe humbi në pyll. 'Nuk di ku jam!' - tha Lina, duke filluar të qajë. Ajo shikoi rreth e rreth, por gjithçka dukej e panjohur. Pemët ishin shumë të larta dhe gjethja e tyre bëhej një perde e gjelbër që nuk linte të shihte më tej. Ndërkohë, nga njëri ana e pyllit, erdhi një zë i butë dhe i ngrohtë. 'Mos u frikëso, unë quhem Ganja. Unë jetoj këtu në pyll. Unë mund të të ndihmoj të gjesh rrugën për shtëpi.' Lina u kthye dhe pa një grua të moshuar me një fustan të gjatë dhe të gjerë, me flokë të bardhë dhe sy të ngrohtë. Ganja i tha Lina-s se ajo ishte një mbajtëse e sekreteve të pyllit dhe dinte shumë gjëra për natyrën. Ndërsa ecënin së bashku, Ganja i mësoi Lina-s për pemët, lulet dhe kafshët e pyllit. Lina mësoi se pemët ndihmojnë në pastrimin e ajrit që ne thithim dhe se lulet janë ushqim për shumë insekte. Në njëfarë momenti, Ganja dhe Lina hasën në një përrua të vogël. Ganja i tha Lina-s se uji ishte shumë i pastër dhe se mund të pinin prej tij. Lina piu dhe u freskua. Ajo ishte e mahnitur nga bukuria e natyrës dhe nga njohuritë e Ganës. 'Si mund të më ndihmosh të gjej rrugën për shtëpi?' - pyeti Lina. Ganja buzëqeshi dhe tha: 'Unë njoh një mënyrë të veçantë. Le të përdorim diellin dhe hijen për të gjetur drejtimin.' Ganja i mësoi Lina-s se si të përdorte një shkop dhe diellin për të gjetur rrugën. Në pak kohë, falë ndihmës së Ganës dhe njohurive të reja të Lina-s, ato arritën të gjenin rrugën për shtëpi. Familja e Lina-s ishte shumë e gëzuar që e kishte gjetur atë të sigurt dhe të shëndoshë. Lina mësoi një mësim të rëndësishëm: se natyra është plot me sekrete dhe mësime, dhe se ndihma e të tjerëve dhe kurioziteti mund të të çojnë në aventura të pabesueshme.

Lina po shëtiste nëpër pyll, duke zbuluar çdo gjë rreth saj. Papritur, dëgjoi një zë të butë dhe të ngrohtë. "Përshëndetje!" tha zëri. Lina u kthye dhe pa një gjirafë të bukur me sy të mëdhenj dhe veshë të gjatë. "Përshëndetje!" u përgjigj Lina. "Unë quhem Lina. Dhe ti?" "Unë quhem Ganja," tha gjirafa. "Unë ha fruta dhe perime që rriten vetë në pyll. Dhe ti?" "Unë ha shumëllojshmërinë e ushqimeve," u përgjigj Lina. "Por më pëlqen të haë fruta të freskëta!' Ganja buzëqeshi. "Ah, mua gjithashtu!' "Kam një mollë të freskët," tha ai, duke i dhënë Linës një mollë të kuqe. Lina e pranoi me kënaqësi mollën dhe filluan të hanë së bashku. Ganja i tregoi Linës rreth jetës së tij në pyll. Lina dëgjonte me interes dhe mësonte shumë gjëra të reja. Ganja i tregoi asaj se si gjirafat përdorin gjuhën e tyre të gjatë për të arritur gjethet e larta në pemë. Ai i tregoi gjithashtu se si ata përdorin veshët e tyre për të dëgjuar tingujt e largët. Lina ishte shumë e kënaqur të mësojë rreth jetës së Ganjës. Ata filluan të bëhen miq dhe vendosën të takohen përsëri të nesërmen. "Shpresoj të të shoh përsëri," tha Lina, duke përqafuar Ganjën. "Unë gjithashtu," u përgjigj Ganja, duke buzëqeshur. Dhe ata u ndanë si miq të mirë.

Lina dhe Ganja po eksploronin pyllin, duke vëzhguar zogjtë e ndryshëm dhe duke luajtur me gjethet e rëna. Por, ndërsa ecën më thellë në pyll, ata e kuptojnë se janë humbur përsëri. 'Oh no! Tani jemi të humbur përsëri!' tha Lina, duke filluar të frikësohet. 'Mos u frikëso, Lina' tha Ganja, 'Unë kam një ide. Le të kërkojmë ndihmë nga policia.' Ata filluan të kërkojnë një mënyrë për të kontaktuar policinë. Ganja mbante një radio të vogël në çantën e tij dhe arriti ta ndizte. 'Ky është një radioamatör' shpjegoi Ganja. 'Mund të dërgojmë një sinjal për të kërkuar ndihmë.' Lina u habit. 'Wow, si funksionon kjo?' Ganja buzëqeshi. 'Është falë një fenomeni shkencor të quajtur valët e radios. Këto valë mund të udhëtojnë nëpër ajër dhe të mbajnë informacion.' Ndërsa prisnin përgjigjen, ata vunë re një grup zogjsh që fluturonin së bashku. Lina i pëlqente zogjtë dhe filloi t'i numërojë. 'Një, dy, tre... dhjetë zogj!' Ganja e përdori këtë rast për të mësuar Lina-n rreth koncepteve të thjeshta të matematikës. 'Nëse kemi dhjetë zogj dhe shtojmë edhe pesë, sa zogj do të kemi në total?' Lina mendoi pak dhe më pas u përgjigj. 'Katëmbëdhjetë zogj!' Në atë moment, zëri i policisë erdhi nëpërmjet radios. 'Kërkojmë ndihmë për dy fëmijë të humbur në pyll. A mund të jepni vendndodhjen tuaj?' Ganja dërgoi koordinatat e tyre dhe pas pak minutash, ata dëgjuan zërin e një policie që thërriste emrat e tyre. Ata u gëzuan dhe filluan të kërkonin policinë. Kur i gjetën, u kënaqën shumë. Lina falënderoi Ganjan për ndihmën dhe ai i tha se ishte mirë të kishte miq që ndihmonin njëri-tjetrin. Të dy u kthyen në shtëpi me policinë, duke mësuar shumë gjëra të reja gjatë rrugës. Ata u betuan të mos harronin kurrë ato që mësuan atë ditë.

Lina dhe Ganja po endeshin nëpër pyll, duke kërkuar për një rrugë për të kthyer në shtëpi. Dielli po fillonte të perëndonte dhe ata po bëhej gjithnjë e më të shqetësuar. Papritur, panë një makinë policie që po afrohej. Një polici me një fytyrë miqësore doli nga makina dhe i përshëndeti ata. 'Përshëndetje, fëmijë! Çfarë ka ndodhur?' pyeti ai. Lina shpjegoi situatën dhe polici dëgjoi me kujdes. 'Mos u shqetësoni, unë do t'ju ndihmojë të gjeni rrugën për shtëpi' tha ai. Ganja, e cila kishte qenë e heshtur deri tani, foli. 'Faleminderit zotëri! Unë kam mësuar shumë rreth pyllit dhe kam ndihmuar Linën të mësojë gjithashtu. A e dini se pyjet janë si `fabrikat e oksigjenit` dhe na ndihmojnë të marrim frymë?' Polici buzëqeshi. 'Kjo është e drejtë! Pyjet janë shumë të rëndësishme për mjedisin tonë. Dhe a e dini se drutë në pyll mund të përdoren për të bërë letër, mobilje dhe shumë gjëra të tjera?' Lina dhe Ganja u gëzuan për këtë informacion të ri. Polici i çoi ata në një rrugë të sigurt dhe shpejt arritën në shtëpi. Lina dhe Ganja falënderuan policin për ndihmën e tij dhe ai u tha se ishte mirë që ata mësojnë rreth mjedisit dhe shkencës. Në shtëpi, Lina dhe Ganja vendosën të bëjnë një pikturë të pyllit dhe të gjitha gjërave që kishin mësuar rreth tij. Ata përdorën ngjyra të ndryshme për të përfaqësuar bimët dhe kafshët e pyllit dhe shkruan disa nga faktet që kishin mësuar. Kjo ishte një mënyrë e shkëlqyer për të kujtuar ato që kishin mësuar dhe për të ndarë njohuritë e tyre me të tjerët.